Lef heb je nodig om goed te schrijven

3 minuten lezen


Tekening van een iemand die over een hoog gespannen koord loop

Ik deed laatst een ontdekking. Alle mensen die ik help met schrijven vertonen lef. Zonder lef geen verbetering in het schrijven. Hoe zit dat?

Ons leven bestaat voor een groot deel uit gewoontes. Je doet je boodschappen altijd bij die supermarkt, je koopt dat merk koffie, ‘ s avonds na het eten lees je eerst de krant en voor de zomervakantie zoek je een vakantiehuisje. Het is fijn om niet overal over te hoeven nadenken.

Zo is het ook met schrijven. Je doet dat gewoon. Je hebt al leren schrijven toen je nog heel klein was en in de loop van de tijd heb je je een stramien eigen gemaakt dat je nog steeds toepast. Daar sta je niet bij stil.

Totdat.

Je ineens wel wat veel commentaar krijgt op wat je hebt geschreven.

Je ontdekt dat niemand snapt wat jij hebt geschreven.

Je merkt dat een heldere tekst produceren wel erg veel moeite kost.

Erkennen dat anders schrijven nodig is, vraagt lef

Erkennen dat wat jij altijd doet, misschien niet de beste manier is, dat vraagt al lef

Er zijn zat mensen die volharden in het foute doen, omdat ze dat lef niet hebben. Ze blijven zitten waar ze zitten.

De stap zetten anders te schrijven, vraagt lef

Vervolgens. Je gaat ontdekken wat je dan anders moet doen.

En dan moet je dat anders schrijven ook nog doen. En blijven doen. Je moet iets doen wat buiten jouw referentiekader ligt, en misschien vindt ook jouw omgeving het maar niets wat je nu toch doet.

Iets doen wat niet ‘normaal’ wordt gevonden, dat vraagt ook lef. Het lef om te zeggen: het is wel anders dan je gewend bent, maar dit komt veel beter over.

Zichtbaar zijn vraagt lef

En wat zeg je van het lef om zichtbaar te zijn? Als je echt goede teksten schrijft, ziet iedereen waar jij voor staat. Best eng. Want dan krijg je misschien ook negatief commentaar van die mensen die het niet met jou eens zijn.

Lef en schrijven horen bij elkaar

Lef heb je dus echt nodig als je wilt leren hoe je zo kunt schrijven dat je lezer begrijpt wat je schrijft, het leuk vindt wat je schrijft én wat doet met wat je schrijft.

Is je lef te vergroten?

Blijft over: als je dat lef niet hebt, kun je dan wat doen om het te krijgen?

Ik denk het wel. Hieronder wat tips daarvoor, zeker niet uitputtend, maar het is een eerste stap.

Hoe krijg je lef met schrijven?

  1. Realiseer je dat je het nodig hebt. Misschien is dat al voldoende.
  2. Verzamel steuntjes in de rug: voorbeelden van teksten die in jouw ogen afwijkend zijn en waarvan je weet dat ze effect hebben gehad.
  3. Stel je het eindresultaat voor: dat jij een tekst hebt geschreven waar je complimenten over krijgt.
  4. Lees je oude tekst eens voor aan je potentiële lezer en let dan op wanneer hij of zij in slaap valt. Of vraag na afloop wat er is blijven hangen.

Voor mij is zelfs een thema wijden aan lef al eng, want toch wel anders dan mijn andere schrijftips. Misschien denkt iedere lezer nu wel: nou, dit is niks. Die Schrijftips zijn op deze manier waardeloos.

Wil jij meer lef met schrijven?

Laten we het samen onderzoeken. Vraag een telefonische afspraak aan, om te bekijken wat bij jou het beste past. Mail me, Leonore@deschrijfster.nl of neem een kijkje bij mijn aanbod.

Lef hoor, om het over een heel andere boeg te gooien. Er is inderdaad lef voor nodig om het anders te doen. Ook oefening baat kunst. Heel begrijpelijk en mooi neer gezet.

Janny Gijssel,